Вариации много. Човекът – един и същ. Чувствата – зависи. Прекалено много намеци и малко яснота. Не бива да задълбаваме, да се затлачваме. Особено с мъжете. Особено с години. И за да продължим, ги изтриваме. Спомените или думите? И просто изгаряме хартията, която сме изписали, за да се освободим. Горим, докато не изгасим и последния въглен в сърцата си.
И все пак, прекалено много драма.
Няма коментари:
Публикуване на коментар